จะเข้าไปค้นศัพท์บัญญํติสักหน่อย

นั่งอ่านดราม่าที่ กรรมกรไซเบอร์ และ การผลักดันนโยบายตามระบอบประชาธิปไตย โดย mk เจ้าเก่า

• เป็นอะไรที่น่าสนใจ แนะนำให้อ่าน
• ไม่รู้ว่าสองอันนี้มันเกี่ยวกันไหม ถ้าเกี่ยว ไอ้การที่จะแค่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องนโยบายสาธารณสุขกัน แล้วถึงขั้นไล่ให้ไปตั้งพรรคการเมือง มันก็คงจะเกินไป แต่นั่นเป็นเรื่องของการถกเถียง สนทนา ก็ว่ากันไป
• แต่ก็มีมุมมองที่น่าพิจารณา ในแง่ของแนวคิดที่ว่าอยากได้อะไรก็ตั้งกลุ่มตั้งพรรคของตัวเองไป lobby เอา
• ซึ่งผมตั้งข้อสังเกตว่า ถึงแม้มันจะมีส่วนจริง แต่ดูเหมือนมันจะเป็นการดูถูกอาชีพนักการเมืองกันไปหน่อยไหม

หรือว่าไม่?

ผมเสนอความเห็นว่า (และผมจะเสนอเฉยๆ จะไม่ไปตั้งพรรคการเมือง)

• ในอุดมคติแล้วนักการเมืองควรจะเป็นอาชีพจริงๆ เป็นอาชีพที่มีเกียรติ และคนที่จะเป็นต้องมีความสามารถในการบริหาร และต้องเสียสละ ไม่ใช่ว่าใครก็เป็นได้ หรือเปล่า
• พรรคการเมืองควรจะมีอุดมการณ์และแนวคิดในการบริหารประเทศ มีมุมมองที่กว้างขวางทั้งในระดับประเทศและระดับโลกนะ
• กล่าวคือ ตัวตั้งต้องเป็นประเทศ ส่วนการจะมีแนวคิดที่ไปทางด้านใดด้านหนึ่ง อันเนื่องมาจากหรือไม่เนื่องมาจากการสนับสนุนโดยกลุ่มย่อย ข้างใดข้างหนึ่ง ก็เป็นไปได้
• แต่เมื่อมีการขัดแย้งกันระหว่างตัวตั้งกับกลุ่มสนับสนุนแล้ว ตัวตั้งคือประเทศจะต้องเป็นหลัก
• ไม่ใช่ว่าตั้งพรรคแค่เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของกลุ่มตนเอง, อาชีพอะไรก็ไปเป็นนักการเมืองได้

หรือเป็นเพราะแนวคิดที่ว่าทำอะไรแค่กลุ่มของตนเอง มันคือปัญหาของประเทศเราในปัจจุบัน?

• ผมเคยอ่านหนังสือเขียนโดยนาวิกโยธินอเมริกันที่รอดมาได้จากอัฟกันขณะที่เพื่อนในหมู่ตายเรียบ มีประโยคนึงเขาพูดว่า ในฐานะนาวิกโยธินสหรัฐเขาจะปฏิบัติตามคำสั่งของประธานาธิปดี หรือ Chief of State ของเขา ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร มาจากพรรคไหน แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม เพราะเขาเชื่อว่าประธานาธิปดีของเขาทำเพื่อประเทศของเขาจริงๆ
• แล้วเราเชื่อโดยบริสุทธิ์ใจกันไหม ว่านายกรัฐมนตรีของประเทศไทยแต่ละท่าน ทั้งปัจจุบัน และที่ผ่านๆ มา ทำเพื่อประเทศของเราจริงๆ ไม่ใช่เพื่อแค่กลุ่มของตน?

เพื่อไม่ให้มีปัญหาแบบที่มีการไปว่าผู้ที่มาร่วมชุมนุมว่าถูกหลอกให้มาหรือเปล่า มีความรู้ความเข้าใจในสิ่งที่มาเรียกร้องหรือไม่? หรือ หรือ การที่ชนชั้นเคยกลางจะกล่าวหาชนชั้นกลางว่าคือปัญหาของประเทศเพราะไม่ “รู้” แล้วตกลงในฐานะคนไทยเต็มขั้น เราควรจะต้องรู้อะไรบ้างถึงจะถือว่ามีความรู้ในการบ้านการเมืองของประเทศเพียงพอ ผมว่าถ้ามีใครหรือหน่วยงานไหนทำเป็นแบบทดสอบไว้ก็ดีนะ เหมือน TOEFL, IELTS หรืออะไร

ซึ่งเมื่อได้ศึกษาหาความรู้จนทำแบบทดสอบผ่านแล้ว (ประมาณว่าสอบกี่รอบก็ได้ ตกแล้วก็ไปอ่านหนังสือ กลับมาสอบใหม่) ก็ต้องถือว่าเขาคนนั้นมีวุฒิภาวะในด้านการเมืองเพียงพอ จะไปว่าเขาอีกไม่ได้ว่า โง่ ถูกจูงจมูก ไม่รู้ ฯลฯ

ผมเคยได้ยินว่า การที่คนจากประเทศอื่นๆ จะมาขอสมัครเป็นพลเมืองของอีกประเทศ(เช่น อเมริกา) ก็มีข้อสอบทดสอบความรู้ความเข้าใจในวัฒนธรรม และ ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ของประเทศนั้นๆ ซึ่งก็ยากเอาการอยู่ ถ้าไม่ศึกษา ไม่ตามข่าว ก็ยากที่จะสอบผ่าน

แต่แบบทดสอบนี้คงต้องเน้นเรื่องที่เป็นข้อเท็จจริงทางด้านกฎหมายและการเมือง ที่จะเป็นที่ยอมรับกันได้จากทุกฝ่ายๆ ซึ่งที่กล่าวมานี่ไอ้ผมก็ไม่ได้มีความรู้เพียงพอที่จะทำหรอกนะครับ 🙂 แต่ถ้ามีใครทำขึ้นมา จะยินดีศึกษาหาความรู้แล้วไปสอบให้ได้ จะได้บอกได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า

กูรู้แล้วโว้ย!

และไม่โดนด่าว่า “ไม่รู้” (แล้วยังเสือกออกความคิดเห็น…) อีก

ว่าแล้วมันมือลองทำเล่นๆ ออกมา แต่คิดได้แค่ 2 ข้อ แหะ แหะ ใครมีไอเดียก็ส่งมาเพิ่มเติมก็ได้นะครับ เผื่อได้เยอะ จะได้เอาไปเสนอหน่วยงานสักอันที่เกี่ยวข้อง: แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจในการเมืองไทย

สืบเนื่องจาก บทความ Middle Class Again ซึ่งคุณ mk (@markpeak) ได้เปิดประเด็นโจมตี “คนชั้นกลาง” (มีเครื่องหมายคำพูดคร่อม) ว่าคือคนกลุ่มนี้คือปัญหาของประเทศ ซึ่งผมอ่านแล้วก็พบว่าเป็นมุมมองที่น่าสนใจยังไม่เคยเจอ ก็เข้าไปสอบถาม ซึ่งคุณ mk ให้นิยามของคำว่า “ชนชั้นกลาง” ว่าคือชนชั้นกลางที่ขาดความเข้าใจโครงสร้างทางเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ไทย โดยใช้คำว่า “ชนชั้นกลาง” นั้นไม่ “รู้”

ซึ่งผมได้แย้งไปว่ามันไม่ชัดเจนว่า คำว่า “รู้” ของคุณ mk คืออะไร ดังนั้นถ้าจะสรุปว่าชนชั้นกลาง “ไม่รู้” ก็ไม่มีใครทราบได้ว่าตกลงรู้และไม่รู้เรื่องอะไร ซึ่งคุณ mk ก็ได้ให้คำตอบว่า

“ผมจงใจใช้คำว่า “รู้” แบบไม่นิยาม คนที่เข้าใจจะเข้าใจครับ ถ้าคุณ ott ไม่เข้าใจ
อันนี้ก็แปลว่า “ไม่รู้” นั่นล่ะครับ อันนี้ไม่รู้จะช่วยยังไงครับ
ดูจากคอมเมนต์อื่นๆ ที่มาตอบบล็อกอันนี้ ก็มีคนที่ “รู้” อยู่เยอะทีเดียวเลยนะครับ
ผมเป็นบล็อกเกอร์ตัวเล็กๆ ไม่ต้องสนใจว่าจะ “ไม่รู้” เรื่องอะไรที่ผมพูดก็ได้ครับ
ไม่สำคัญเท่าไร อิอิ”

ซึ่งก็โอเคครับ ก็ไม่สนใจละกัน สรุปตกลงก็ยังไม่รู้ว่าอะไรที่ mk รู้แล้วชนชั้นกลางคนอื่นๆ ไม่รู้ แล้วทำให้เป็นปัญหาของประเทศ แต่ส่วนตัวคิดว่า ไอ้การจะว่าคนไหนรู้หรือไม่รู้เรื่องอะไร และกล่าวหาถึงขั้นว่าเป็นปัญหาของประเทศ ถ้ามีตัวชี้วัดที่มันชัดเจนหน่อยมันก็น่าจะดี ไม่งั้นก็เหมือนนั่งด่าคนฟรีๆ เฮ้ย มึงอะไม่รู้ มึงคือปัญหาของประเทศ แต่ไม่รู้เรื่องไรกูไม่บอกนะ แต่กูรู้ว่ามึงไม่รู้ละกัน

คุณ mk เคยพูดถึงการต้องมี “หลักฐานทางวิทยาศาสตร์” แต่พอถึงตาคุณเองกล่าวหาชาวบ้าน ก็ไม่เห็นว่าคุณจะมีเหมือนกัน แต่ผมไม่ได้จะเรียกร้องหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เหมือนกับที่คุณเรียกร้องกับชาวบ้านหรอกนะ สำหรับผม การถ่ายทอดความคิดของตัวเองออกมาให้มันชัดเจนก็โอเคแล้ว กล้าด่าก็ต้องกล้าอธิบาย

แต่ประเด็นที่จะเขียนไม่ได้อยู่ที่เนื้อหาสาระของการสนทนา ทว่าอยู่ที่ format ของมัน ซึ่งทำให้ผมขี้เกียจตอบ โดยเหตุผลของผลคือ การตอบของคุณ mk จะมีลูกแถม มีช่องเหน็บแนมได้เหน็บ พูดง่ายๆ สำหรับผม ก็คือ กวนตีน ซึ่งก็ได้แจ้งคุณ mk ไปว่าถ้าจะกวนตีนไม่ตอบละกัน แต่เหมือนคุณ mk ยืนยันว่าไม่ได้กวนตีน ย้อนกลับมาถามผมว่า แค่ความเห็นไม่ตรงกันก็มาบอกว่ากวนตีน มันแปลกๆ นะ ก็เป็นที่มาของ blog อันนี้ เพื่อจะอธิบายว่าคุณ mk กวนตีนยังไง และผมไม่ได้มีปัญหากับการที่ความเห็นไม่ตรงแต่อย่างใด จริงๆ แล้วกลับกัน คือ ไม่ตรงกันถึงอยากสนทนา

ซึ่งจริงๆ แล้วถ้าคุณ mk กำลังขึ้นเวทีปราศัยต่อผู้ชุมนุม หรือ หาเสียง จะพูดอะไรกวนตีนบ้างเพื่อสร้างความฮึกเหิม ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ รวมถึงจริงๆ แล้วในเว็บดังกล่าวก็เป็นเว็บส่วนตัวของคุณ mk เอง ถ้าจะกวนตีนจริงๆ แล้วก็ไม่ผิดอะไร คือ สามารถตอกกลับได้ว่า ก็นี่เว็บกูนี่หว่า แต่ผมถือว่าการสนทนาแลกเเปลี่ยนความเห็นมันควรเน้นที่เนือหา ไม่ใช่มีช่องก็แดกดัน ผมก็เลยมาตอบใน blog ผมละกัน

ผมเสนอความคิดไป 1 ย่อหน้า คำตอบที่ได้คือ อย่ามัวแต่ “คิดว่า” คือ ผมไม่เห็นว่าการใช้คำว่า “ผมคิดว่า” มันจะผิดตรงไหน เพราะเป็นการเสนอความคิด จริงๆ แล้วสิ่งที่คุณโจมตีชนชั้นกลางก็เป็นการเสนอความคิดเหมือนกัน แต่กลับได้รับคำตอบว่า แนะนำให้ไปลงฟิลด์ อย่ามัวแต่คิดว่า คิดว่า แถมด้วยแดกดันเล็กๆ

“ถ้าคุณ ott ไม่สะดวกกายหรือสะดวกใจที่จะลงฟิลด์
อันนี้ผมก็ไม่รู้จะแนะนำยังไงเหมือนกันครับ”

ซึ่งผมไม่ทราบได้ว่าทำไมคุณต้องไปดูถูกคนอื่นว่าไม่สะดวกกายหรือสะดวกใจที่จะทำอะไรด้วยล่ะครับ คุณลงฟิลด์เป็นคนเดียวหรือไร แต่ก็โอเคอันนี้เบาะๆ คุยต่อได้ ซึ่งก็ได้อธิบายกลับไปว่า ผมไปชุมนุม ฟังแกนนำมาแล้วทั้งเหลืองทั้งแดงนะ ก็ได้รับคำตอบแดกดันรอบสองว่า

ยินดีด้วยครับ ที่ก้าวพ้นหอคอยงาช้างของคนชั้นกลางแล้ว
ขอให้ได้คำตอบกับบ้านเมืองนะครับ

หอคอยงาช้างเหี้ยไรละครับ?

คุณมาหาว่าผมนั่งเทียนไม่ลงฟิลด์ พอผมบอกว่าลงแล้ว ก็แดกดันกลับว่ายินดีด้วย ก้าวพ้นหอคอย แบบนี้ไม่เรียกกวนตีนเหรอครับ หรือปกติพูดจากับพ่อแม่พี่น้องก็แบบนี้?

ตบท้ายด้วย

ถอยไปถึงรัฐประหาร และม็อบเหลืองออกมาดีไหมครับ? หรือจะไปถึงปี 19 เลย?

ก็แล้วแต่ดิครับ ก็คุณบอกให้ถอยไป 10 เม.ย. ผมบอกคิดแบบคุณก็ถอยได้อีก ซึ่งคำตอบที่ตอบมาก็ไม่รู้ประเด็นคืออะไร เสนอให้ทำอะไร และเหน็บท้ายด้วย

ฝากถามคำถามนี้ไปยังคุณ hui ด้วยนะครับ บริษัทเดียวกันน่าจะถามง่ายกว่าครับ

อ่าว เกี่ยวไรกับเนื่อหาวะเนี่ย แล้วทำไมมันเป็นยังไง มีอะไรถามเองไม่ได้หรือไงครับ คุณเขียนข่าวให้ LTN เป็นเวลากี่ปี? อีตอนนั้นจะหางานก็เห็นคุยกันอยู่? พอตอนนี้จะทำแดกดันฝากถาม ถ้าตั้งใจจะถามจริงๆ ช่องทางต่างๆ มากมาย คงถึงเร็วกว่าฝากเยอะ เข้าใจว่าคงไม่ได้อยากได้คำตอบจริงๆ คงจะแค่แดกดันเฉยๆ

สรุปก็คือ คุณใช้วาทศิลป์ แทรกสอดคำแดกดัน เข้าไปในเนื้อหาการสนทนากับคนที่ความเห็นไม่ตรงกับคุณ โดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็แล้วแต่ ซึ่งผมถือว่ารบกวนการสนทนา ซึ่งคุณไม่เข้าใจผมก็อธิบายให้ฟังแล้วข้างต้นนะครับ

มันอาจจะเป็นสไตล์การสนทนาของคุณ mk (เมื่อกี๊้เข้าไปนั่งอ่านๆ blognone ก็จริงๆ ก็เห็นคุณแดกดันชาวบ้านคนอื่นเหมือนกัน) ซึ่งทำโดยจงใจหรือเปล่าก็มิทราบได้ เพียงแต่ผมไม่ชินเท่านั้น

ส่วนตัวผมคิดว่าการแดกดันไม่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อตัวคุณเอง (บอกว่า “คิดว่า” เด๋วแม่งย้อนด่ากูอีกปะเนี่ย) แต่ผมอาจจะผิดก็ได้ คุณ mk อาจจะก้าวไปสู่ความสำเร็จ ด้วยวาทะแดกดันแบบนี้ ก็ขอให้โชคดี

เพิ่งเห็นว่าเว็บพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่ มีหน้ารายการคำศัพท์ด้วยแฮะ เช่น ถ้าเข้าหน้านี้ http://rirs3.royin.go.th/word1/word-1-a0.asp แล้วกดตรง ก-กระกวด ก็จะไปหน้า http://rirs3.royin.go.th/word1/word-1-a1.asp ซึ่งมีรายการคำศัพท์และความหมายทั้งหมดตั้งแต่ ก ถึง กระกวด





search dict ที่ http://www.thaitux.info/dict/ ก็เจอเนื้อหาของ royin ด้วย



รวมถึง http://guru.sanook.com/

ช่วงนี้ไปเขียน blog อีกอัน พูดอังกฤษเต็มปากเต็มคำ ที่ Longdo Dict Blog ครับ แนะนำเรื่องตัวสัทอักษร (phonetics symbols) สำหรับภาษาอังกฤษ และเรื่องการอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษ โดยพยายามจะสอดแทรกคำที่คนไทยมักอ่านผิด และมีตัวอย่างเสียงของเจ้าของภาษาด้วยครับ (อังกฤษและอเมริกัน)

ซึ่งจริงๆ แล้วไอ้ผมก็ภาษาอังกฤษไม่ได้ดีเด่อะไรหรอกครับ แหะ แหะ แต่ก็อยากจะถ่ายทอดสิ่งที่ได้เรียนรู้มาตอนเรียนภาษาอังกฤษสมัยที่เรียนที่ญี่ปุ่นน่ะครับๆ ไหนๆ ก็เสียตังค์เรียนไปแล้ว ก็ขอถ่ายทอดต่อหน่อยจะได้คุ้มๆ และก็ได้ความกรุณาจาก อ.ที่เคยสอนผม และรุ่นน้องอีกคนมาออกเสียงตัวอย่างให้ฟังด้วย

และก็อยากจะเชิญชวนผู้ที่ชอบเรื่องภาษา ภาษาใดๆ ครับไม่ว่าจะเป็น อังกฤษ จีน ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส เยอรมัน ภาษาต่างประเทศใดๆ หรือแม้กระทั่งภาษาไทย ภาษาถิ่น และรักการเขียน + อยากจะถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้อื่น ขอเชิญชวนมาเขียน blog กันที่ Longdo Dict Blog ครับ โดยสามารถสมัครสมาชิกได้เอง (username อันเดียวกับของบริการ Longdo อื่นๆ)และเขียนได้ทันที (ช่วงแรกๆ จะต้องผ่านการ approve ก่อนถึงจะขึ้นหน้าแรกนะครับ)

ใช้ feature Map Snippet และ tag search ของ Longdo Map บวกกับพลังของน้องๆ นักศึกษาฝึกงานจาก ม.วลัยลักษณ์ ที่ช่วยหาและใส่ข้อมูลปั๊ม NGV จากแหล่งข้อมูลต่างๆ ในอินเทอร์เน็ต ได้ออกมาประมาณนี้ครับ

http://map.longdo.com/snippet/iframe.php?locale=th&zoom=8&tag=NGV&mode=traffic
หรือถ้าจะดูแบบเต็มๆ จอ แผนที่ปั๊ม NGV (CNG) ในประเทศไทย

ปกติวันไหนถ้าขับรถ ก่อนจะออกไปไหนก็จะดูเว็บสภาพจราจร traffic.thai.net ของ NECTEC เพื่อดูว่าจะไปทางไหนดี แต่วันนี้ดูแล้วมึนตึ๊บ

เห็นจากข่าว Mozilla Pango-Break (Really) ก็ต้องขอแสดงความยินดีด้วยครับ ที่บักอันยาวนานนี้จะได้รับการแก้ไขสักที แต่ก็ยังเหลือบน Windows และ MAC ซึ่งพี่เทพว่าไว้ ว่า implement ฟังก์ชัน NS_GetComplexLineBreaks() แค่ฟังก์ชันเดียวเท่านั้น (ฟังดูเหมือนง่าย…) ซึ่งนั่งดูหน้าตาี้พารามิเตอร์ก็ช่างคล้ายกับ API ScriptBreak ของ Uniscribe แฮะ.

ว่าแล้วก็เข้าไปนั่งอ่าน API พบว่ามึนตึ๊บ ตัวอย่างอะไรก็ไม่มีเลย ช่างเป็นเอกสารสำหรับ expert อย่างแท้จริง. จริงๆ แล้ว พี่ฮุ้ย เคยเขียนโปรแกรมทดสอบตัดคำไทยด้วย Uniscribe เทียบกับตัวตัดคำใน Microsoft Office นานมาแล้ว แต่สอบถามดูปรากฎว่า โค้ดหายไปแล้ว ไปกับฮาร์ดดิสค์ที่พัง.

ไม่เคยเขียน C++ บน Windows กะเขา แต่อยากลองดูสนุกๆ ก็เลยนั่งอ่าน API และมั่วๆ ออกมา ได้ผลดังนี้

ผลลัพธ์การรัน เหมือนจะถูกต้องดี

10000010001001000100100001000100

ซึ่งมีหลายจุดที่ยังงงคือ จะกำหนดค่า cMaxItems เอาจากไหน และทำไมต้องใช้ SCRIPT_ITEM pItems ที่ return โดย ScriptItemize() มา มันจะมีกี่ element และเราจะใช้อันไหน. ผู้รู้ช่วยแนะนำด้วยนะครับ.

เพิ่มเติม
ขออนุญาตแปะโค้ดที่คุณวีร์ได้ปรับแก้ไว้ที่ wikia.com หน่อยนะครับ (เดี๋ยวใครมาลอกตัวอย่างผิดๆ ของผม 🙂 )

void 
NS_GetComplexLineBreaks(const PRUnichar* aText, PRUint32 aLength,
                        PRPackedBool* aBreakBefore)
{
  NS_ASSERTION(aText, "aText shouldn't be null"); 
  int cMaxItems = 20; 
  SCRIPT_ITEM* pItems; 
  int outitems = 0;
  HRESULT result;
  bool will_delete_item = false; 

  // loop นี้ไปเรียก ScriptItemize เพื่อตัด text ออกเป็นก้อนใหญ่ๆก่อน
  // ต้องวน loop เพราะไม่รู้ว่า cMaxItems แค่ไหนที่จะพอดี ก็เลยวนขยายไปเรื่อย
  // จนกว่าจะพอ
  do 
  {
   cMaxItems *= 2;
   if(will_delete_item)
   {
     delete[] pItems;
   }
   pItems = new SCRIPT_ITEM[cMaxItems*sizeof(SCRIPT_ITEM) + 1];
   will_delete_item = true;
    result = ScriptItemize(aText, aLength, cMaxItems, NULL, NULL, pItems,  &outitems);     
  } 
  while(result == E_OUTOFMEMORY); 

  // ในแต่ละก้อนใหญ่ใน pItems ก็เอาแต่ละก่อนมาตัดเป็นก้อนเล็กอีกที
  for(int iItem = 0; iItem < outiTems; ++i)
  {
    // end_offset คือ ตำแหน่งใน aText ที่เป็นตำแหน่งสุดท้ายของ pItems[iItem]
    // ซึ่งคำนวณจากการดูตำแหน่งเริ่มต้นของ item ถัดไป 
    // ยกเว้น item สุดท้าย end_offset = aLength
    int end_offset = (iItem + 1 == outItems ? aLength : pItems[iItem + 1].iCharPos);
    SCRIPT_ITEM pItem = pItems[iItem];
    SCRIPT_ANALYSIS psa = pItem.a;
    int start_offset = pItem.iCharPos;
    // ผมคิดว่า ScriptBreak น่าจะเติม psla โดยเริ่มจาก 0 
    // ดังนั้นก็จองเท่าจำนวน unicode character ใน item ก็พอ
    // (เดาเอาทั้งหมด)
    SCRIPT_LOGATTR* psla = new SCRIPT_LOGATTR[end_offset - start_offset];  
    result = ScriptBreak(aText, aLength, &psa, psla);
    if (result < 0) 
    {
      return;
    } 
    for (int i=start_offset, int j=0; i < end_offset; ++i, ++j) 
    {     
       aBreakBefore[i] = ( psla[j].fSoftBreak == 0 ? false : true );
    }
  }
}

ถอยเครื่องคอมมาใหม่ ก็คิดอยู่พักหนึ่งว่าจะลง Linux อะไรดี, เอา Kanotix รุ่น 2006-01-RC4 มาบูต + ลงดูก็รันได้ดี ติดอยู่ว่ามัน set X ไม่ดีเท่าไหร่, resolution ไม่ถูก และก็ driver เหมือนใช้ vesa หรือไงอืดๆ และมันยัง RC ด้วย

เลยหยิบแผ่น Kubuntu 6.06 64 bit มาลง พบว่าเออมันเก่งแฮะ set X ได้เนียนเป๊ะ (intel 945) เลยจดบันทึกการลงดังนี้

• ตอนลงก็เลือกให้ลงภาษาไทย (ฝีมือพี่เทพไปช่วย Ubuntu เขาทำ 🙂 )
• หลังจากลงเสร็จ พบว่ายังตัดคำไทยไม่ได้ ต้อง apt-get install libthai-dev (คือ KDE มันจะต้องการ libthai.la ในการ load libthai library ซึ่งมันจะอยู่ใน package libthai-dev
• เพิ่มใน /etc/apt/sources.list

  # LTN
  deb http://linux.thai.net/apt ./
  

• ลงฟอนต์ไทย apt-get install ttf-thai-tlwg แล้วก็เลือก font Loma เป็น default สำหรับ browser (ดูดีสุดสำหรับผม)
• เซ็งอย่างคือ Kubuntu มันซ่อนตัว KControl (KDE Control Center) ไว้แล้วโชว์ตัว System Setting ที่มีการจัดแบ่งเป็นหมวดหมู่ แต่ผมไม่ค่อยชิน ชอบแบบเดิมที่มันมีทุกอย่างในโปรแกรมเดียวเลย ก็สร้าง icon ใน panel โดยใส่ /usr/bin/kcontrol เข้าไป
• เสร็จแล้วก็ set keyboard layout (Control Center/Regional and Accessibility/Keyboard Layout) เพิ่มไทยเข้าไป แล้วก็เปลี่ยน short-cut key ปุ่มเปลี่ยนภาษา (ใน Control Center/Regional and Accessibility/Keyboard Shortcuts — Switch to Next Keyboard Layout เป็น F12 (ถนัดอ้ะ)
  
• แค่นี้ก็พอใช้งานได้ล่ะ เหลือกำลังพยายามทำให้ SKIM/SCIM work แต่ยังไม่สำเร็จแฮะ

สืบเนื่องจากมีประเด็นเรื่องความรู้ความเข้าใจใน Open Source (OSS), เรามาลองทดสอบความรู้เรื่องนี้กันหน่อยไหมครับ มี 5 ข้อเอง

1. ซอฟต์แวร์ Open Source นับเป็นทรัพย์สินทางปัญญาหรือไม่?
• ก. ไม่เป็น. With Open source, there is no intellectual property. Anyone can use it and all your ideas become public domain.
• ข. เป็น. ซอฟต์แวร์ Open Source นั้น ถือเป็นทรัพย์สินทางปัญญา และมีเจ้าของซึ่งก็คือคนเขียนนั่นเอง นอกเหนือว่าเจ้าตัวจะยกสิทธิให้คนอื่น ที่เราสามารถใช้ซอฟต์แวร์ Open Source กันได้ฟรีๆ ก็ เพราะว่าเจ้าของได้ อนุญาต ให้เราใช้ได้ (และแก้ไขได้ และเผยแพร่ต่อได้ หรืออะไรก็แล้วแต่อื่นๆ) โดยการระบุไว้ในเอกสารที่เรียกว่าสัญญาอนุญาต หรือ LICENSE ที่มากับตัวซอฟต์แวร์ ครับ ไม่ใช่ว่าคนเขียนเ OSS เสร็จแล้วปั๊บกลายเป็นของสาธารณะหรือ public domain ใครจะเอาไปปู้ยี่ปูยำยังไงก็ได้
2. ซอฟต์แวร์ OSS ทำแล้วถ้าหาเงินไม่ได้ สุดท้ายก็การพัฒนาก็ต้องหยุด และซอฟต์แวร์ก็ต้องล้าสมัย พูดงี้ถูกไหม?
• ก. ถูกต้องแล้ว. If nobody can make money from it, there will be no development and open source software quickly becomes outdated.
• ข. จะว่าถูกก็ถูก แต่ไปเหมารวมอย่างนี้ไม่ดี. ถ้าเป็นซอฟต์แวร์ปกปิด source (proprietary software) ทั่วไป ล่ะก็ใช่ ถ้าทำแล้วขายไม่ได้ การพัฒนาก็ต้องหยุด และซอฟต์แวร์ก็จะล้าสมัย. แต่ OSS นั้นมีประเด็นต้องชี้แจงอยู่สามประเด็นครับ
• ประเด็นแรก จริงๆ แล้ว OSS ก็ขายได้ เพียงแต่ถ้าคิดแค่ตื้นๆ จะมองว่า OSS ขายยาก, จะขายได้ยังไงก็ source code มันเปิดแผ่หลาอยู่นี่. คำตอบก็คือมันมี business model อื่นๆ ที่จะหาทางขายได้ เช่น ขาย service ขาย support ขาย value-added products ที่สร้างจาก OSS อีกทีสำหรับลูกค้ากลุ่มนั้นๆ. อันนี้คงต้องลองศึกษาดูว่า บริษัทใหญ่ๆ อย่าง RedHat, MySQL หรือ SuSE/Novell นั้นอยู่ได้อย่างไร
• ประเด็นที่สอง OSS ตายยากกว่า ซอฟต์แวร์ OSS นั้น คนอื่นๆ ที่ไม่ใช่เจ้าของ สามารถเปิดดู source code, นำไปปรับปรุงแก้ไข และเผยแพร่ต่อได้ในอนาคต ดังนั้น ถ้าเทียบกับ proprietary software, ซอฟต์แวร์ OSS มีโอกาสอยู่รอดดีกว่าซะอีก เพราะในกรณีที่ทำเงินไม่ได้ ส่งผลให้นักพัฒนาคนเดิมเลิกทำ, คนอื่นก็สามารถเข้ามาพัฒนาต่อยอดได้ , ถ้าเป็น proprietary software บริษัทเจ๊งไปแล้ว, source code หายไปกับบริษัท ถามว่าการพัฒนาก็จะหยุดและซอฟต์แวร์ก็ตายไปเลยแบบกู่ไม่กลับ ใช่หรือไม่
• ประเด็นที่สาม OSS นั้นไม่ได้โตด้วยเงินเท่านั้น นักพัฒนา OSS นั้น แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นprogrammer อาชีพ หรือเป็น programmer ที่ทำงานในบริษัทเอกชนเลยมีเงินเดือน แต่ก็มีอีกจำนวนมากที่เป็นนักพัฒนาอิสระ เขียนโปรแกรมในเวลาว่าง เป็นนักเรียน, อาจารย์ เป็นนักวิจัยก็มี, ดังนั้นมันไม่ใช่แค่เงินเท่านั้น ที่เป็นตัวหล่อเลี้ยงวงการ OSS ต่อให้ไม่มีเงิน บาง project ก็ยังอยู่รอดได้ เพราะคนเหล่านี้
3. OSS ซอฟต์แวร์ก็มีดีแต่ Linux ที่เหลืออย่างอื่นส่วนใหญ่ห่วยๆ เจ๊งๆ ใช่ไหม
• ก. ถูกต้อง. Apart from Linux, most open source software is often abandoned and not developed, and leads to a lot of low-quality software with lots of bugs.
• ข. ไม่ถูกต้อง. นอกเหนือจาก Linux แล้วยังมี OSS อีกจำนวนมาก (ไม่ใช่แค่สองสามตัว ขอย้ำ) ที่มีการพัฒนาเติบโต, มีการใช้งานในวงการธุรกิจอย่างแพร่หลาย, และมีคุณภาพสูง ยกตัวอย่างคร่าวๆ ก็มี Firefox (WWW browser), Apache (WWW server), MySQL (Database), PostgreSQL (Database), PHP (WWW programming), Mambo (CMS), Drupal (CMS), GNOME (desktop environment), KDE (desktop environment), X.org (GUI window system) , GRASS (GIS), Squid (HTTP proxy)
4. OSS มีความสำคัญต่อประเทศไทยไหม
• ก. ไม่มีหรอก. As a programmer, if I can write good code, why should I give it away? Thailand can do good source code without open source.”
• ข. สำคัญสิ. คำถามง่ายๆ ประเทศไทยโดยลำพังมีปัญญาเขียนซอฟต์แวร์ที่มันใหญ่ๆ หน่อยออกไปแข่งในตลาดโลกไหม. อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์บ้านเราแข็งเกร่งขนาดไหน. แล้วถ้าสู้ไม่ได้จะก้มหน้าก้มตาใช้ผลิตภัณฑ์ราคาแพงจากต่างชาติไปตลอดไปเลยเหรือ. แล้วจะไปรังเกียจวิธีต่อยอดโดยเริ่มพัฒนาจากสิ่งที่มีอยู่แล้วอย่าง OSS ที่เปิดให้คนร่วมแก้ไขร่วมพัฒนาไปทำไมล่ะครับ. ที่ตอบดังนี้ ไม่ได้หมายความว่า ทุกอย่างจะต้องเป็น OSS ให้เลิกใช้ proprietary software ไม่ใช่ครับ. ทั้งสองอย่างเป็นสิ่งจำเป็นต่อโลก และทำให้โลกของเราดีขึ้น. ประเด็นอยู่ที่เพียงแค่ว่า มีเหตุผลอันใดที่จะไปปฏิเสธ OSS เล่า? Open Letter “แม้จะไม่สนับสนุน ก็ไม่ควรเกิดการรบกวนการทำงาน”?
5. ซอฟต์แวร์ OSS ที่พัฒนากันอยู่โครงการ 1-2 คน ทำแล้วไม่น่าไปรอด พูดงี้ถูกไหม?
• ก. ถูกต้อง ซอฟต์แวร์ OSS ที่พัฒนากันอยู่โครงการ 1-2 คน มีปัญหาตามคำตอบข้อ ก. ข้างต้นทั้งหมด
• ข. เหมารวมแบบนี้ไม่ถูก. จริงๆ แล้วซอฟต์แวร์ OSS ที่พัฒนากันอยู่โครงการ 1-2 คน นั้น มีโอกาสรอดมากกว่าซอฟต์แวร์ proprietary ที่พัฒนากันอยู่ 1-2 คนซะอีก เพราะว่าสำหรับ OSS เราสามารถต่อยอดงานที่คนทำมาแล้วได้ ดังนั้น แค่ 1-2 คน ก็สามารถสร้างสรรค์อะไรได้ อย่าไปดูถูก เพราะว่าเขายืนอยู่บนไหล่ของคนอีกหลายคน ไม่ต้องทำสิ่งที่คนเหล่านั้นทำมาแล้ว สามารถเดินหน้าต่อได้เลย. ซอฟต์แวร์ proprietary ที่ทำกัน 1-2 คนต่างหาก ที่น่าห่วงมากกว่า.

อยากให้ประเทศไทยก้าวไกลไปข้างหน้าครับ ผมคิดว่า OSS เป็นสิ่งหนึ่งซึ่งถ้าเรามาทำความเข้าใจ และนำมาใช้รวมถึงพัฒนาต่อยอดอย่างถูกทาง ก็จะช่วยในการพัฒนาประเทศของเราได้ ควบคู่ไปกับเทคโนโลยีปิดหรือเปิดอื่นๆ ครับ

อ่านคำอธิบายฉบับละเอียดได้ที่ Open Letter โดยคุณเทพพิทักษ์ครับ

เพิ่ง bulid Debian packages สำหรับ Firefox 1.5.0.3 เสร็จครับ คราวนี้ใช้ libthai patch ที่ปรับปรุงใหม่โดย
พี่เทพ, โยนไว้ที่ LTN Apt นะครับ ใครสนใจก็เชิญ apt, ถ้าไม่เคยใช้ก็อ่าน LTN Apt README ก่อน

ตอม่อและเส้นทางต่อไปตากสินและสำโรงก็เสร็จแล้ว เหลือแต่วางรางและสร้างสถานี?

ทำไมไม่ทำต่อ?

เหมือนว่ารัฐบาล พยายามจะซื้อคืน BTS จากเอกชน แต่ตกลงราคากันไม่ได้

แล้วทำไมต้องซื้อคืนมาเป็นของรัฐ?

จะได้ใช้ตั๋วใบเดียวขึ้นได้หมด รถไฟใต้ดิน, รถไฟฟ้า, รถเมล์, etc. แต่ที่จริงจะทำตั๋วร่วมกัน ไม่ถึงกับต้องซื้อคืน มันก็น่าจะมีวิธีตกลงกันได้? มือถือโทรข้ามเครือข่ายคิดเงินร่วมกัน รัฐต้องซื้อคืนบริษัทมือถือด้วยไหม? ทำไมทียังงี้จะซื้อคืน ทีการไฟฟ้าจะขาย?

ลองดูรายละเอียดจาก 2Bangkok.com – Skytrain Extensions

“Overview: The present government has long prevented the Skytrain from expanding its lines because the Skytrain company is owned by rival Democrat Party allies. Thai political parties have always been backed/associated with business groups and these groups win or lose depending on the fortunes of political parties.

The present government has also gained popularity from pushing mass transit schemes and wants to integrate the privately held Skytrain into a government network.”

“The Nation, July 20, 2005: Transport Minister Suriya Jungrungreangkit has ordered a study of the construction of new mass-transit routes as an alternative to extensions to the existing Bangkok Transit System (BTS) network. The move is seen as putting more pressure on privately-owned BTS, which has refused to continue share-sale negotiations with the government… ”

“Thairath, July 15, 2005: BTS creditors have news from Shin Corps that Shin Corps is going to buy BTS debts from the creditors such as KfW and other domestic creditors at a 50% discounted price (from the current US$850 million for KfW and 13 billion baht for domestic creditors such as IFCT which has been taken over by TMB [the checkbook of Shin Corps], and SCB). This is being done to take over BTSC. After the debt buyout, Shin Corps would ask BTSC to cut registered capital to pay off debts and raise the ticket price to the 45 baht ceiling.”

มันเกิดอะไรขึ้น? BTS ไปทำอะไรผิดกฎ ผิดสัญญาหรือเปล่า? ทางสร้างเสร็จแล้ว ทำไมไม่ขยายเส้นทางให้รถมันวิ่งไป ชาวบ้านตาดำๆ จะได้ไม่ต้องรถติด มัวทำอะไรกันอยู่

ใครทราบช่วยไขข้อข้องใจที ว่าปัญหามันคืออะไร

From the Travel and Leisure magazine. According to the CNN’s article: “The scores are indexed averages of responses by readers to a questionnaire that asks them to rate destinations, properties and companies relevant to their recent travel.”

Cool!

จาก post ของฝ้ายใน LTN wwwboard เลยตามไปอ่านที่ RWT forum, ตัดมาบางส่วนที่ Linus เขียนดังนี้ (น่าสนใจดี):

Linus Torvalds (torvalds@osdl.org) 4/13/05

[…]

Unlike some people, I don’t judge people for whether they
are commercial or “free software” people, which means that
to me it wasn’t a case of knowing which side was “evil”
(and thus wrong by default – isn’t that how it works 😉
to start with.

In my book, what matters is what you do – whether you want
to sell things is your personal choice, but even more
importantly it is not a moral negative or positive. I’m a
big believer in open source as creating good stuff, but
I don’t think it’s a moral issue. It’s engineering.

So I think open source tends to become technically better
over time (but it does take time), but I don’t think it’s
a moral imperative. I do open source because it’s fun, and
because I think it makes sense in the long run.

For some reason that is hard for a lot of free software
people to accept. Too many people see things as a war
of “free software” against “proprietary evil”. This is,
btw, the real difference between the “open source” crowd
and the “free software” crowd, as far as I’m concerned.

หลังจากนั้นก็อัดยาวเป็นชุด ตามไปอ่านเองละกัน

เห็นโครงการนี้มาอยู่พักหนึ่งแล้ว วันนี้ได้อ่านเว็บของ
โครงการที่ปรึกษาสำรวจและออกแบบรายละเอียดเส้นทางลัดสู่ภาคใต้
(สมุทรสาคร-แหลมผักเบี้ย-ชะอำ) แล้ว ยังรู้สึกเข้าใจยาก



ผมเข้าใจว่าความคิดที่จะทำถนนบนทะเลนี้คือ เป็นเส้นทางลัด ย่นระยะไปได้กว่า 40 กม. แต่ว่ายังไงก็น่าจะมีต้นทุนที่สูงกว่าบนบกมาก
แถมยังมีปัจจัยน่าห่วงอื่นๆ อีก เช่น สิ่งแวดล้อม, ความปลอดภัย อะไรต่อมิอะไรซึ่งบางอย่างมันก็คาดไม่ถึง จนกว่ามันจะเกิดขึ้น (ดูอย่างอุบัติเหตุรถไฟใต้ดินไหลลงมาชนรถไฟที่จอดอยู่ที่สถานี มันยังเกิดขึ้นได้).
การสร้างสะพานแบบนี้ น่าจะเป็นทางเลือกสุดท้าย แบบที่ไม่มีวิธีอื่นแล้ว อย่างพวกเชื่อมจากแผ่นดินไปเกาะ หรือว่าย่นระยะทางได้เป็นร้อยๆ กิโล.
สำหรับกรณีนี้นี่ดูแล้วยังไงๆ มันก็ไม่น่าคุ้ม?

ด้วยเงินจำนวนเดียวกัน (เขาประมาณไว้ 56,815 ล้านบาท) เอาไปสร้างถนนบนดิน แบบคุณภาพสูงเลย ไปกลับข้างละ 3-4 เลน ระยะทางยาวกว่าในทะเลหน่อย แต่ถ้าถนนดี มันก็วิ่งไม่กี่นาที? ความเสี่ยงลดลงไปตั้งเยอะ. จุดแวะพักก็ทำได้ถี่ ให้ประชาชนมาเปิดร้านขายของกันได้อีก. ทำอย่างที่ว่าแล้วเงินก็ยังน่าจะเหลืออีก เอาไปสร้างทางรถไฟขนานกับถนนไปด้วยเลย มันน่าจะคุ้มกว่ากันหรือเปล่า.

ข่าวเพิ่มเติม จาก manager ล้มแผนก่อสร้างถนนเลียบอ่าวไทย “สมุทรสาคร-แหลมผักเบี้ย” มูลค่า 5 หมื่นล้านบาท หลังกระทบสิ่งแวดล้อม-ไม่คุ้มค่า หันไปปรับปรุงเส้นทางเดิมแทน “ทักษิณ” เผย “ในหลวง” ทรงห่วงให้คิดรอบคอบ

ทำ screenshot กะเขาบ้าง

CNN.com – Schroeder: Remember Nazi crimes – Jan 25, 2005

รู้สึกชอบที่เยอรมันยอมรับในเรื่องที่เกิดขึ้น, ให้สัญญา, และดำเนินการต่างๆ เพื่อที่จะไม่ให้มันถูกลืมไป

“The evil of Nazi ideology did not occur without preconditions,” Schroeder said. “The brutalization of thought and the loss of moral inhibitions had a history; above all, Nazi ideology was desired by people and man-made.”

“There can be no compensation for the scale of the horror, the torture and the suffering that took place in the concentration camps,” Schroeder said at the event, organized by the International Auschwitz Committee.

The memory of the Nazi genocide “is part of our national identity,” Schroeder said. “Remembering the era of National Socialism and its crimes is a moral obligation — we owe that not only to the victims, the survivors and the relatives, but to ourselves.”

“It is true that the temptation to forget and suppress it is great, but we will not succumb to it,” Schroeder promised.

Germany’s national Holocaust memorial, standing next to Berlin’s Brandenburg Gate, is due to open in May, and the chancellor said it would serve as “a signal against forgetting.”

Last week after playing Badminton at NII, we went to have dinner at the Franziskaner Bar and Grill restaurant, near the Shin-Ochanomizu subway station, about 10 minutes walk from NII.

Here they sell imported German Franziskaner Hefe Weissbier (my favorite!) along with other beers. The price for the Hefe Weissbier above is about 950 Yen. Still the same good taste and smell :-p but however it’s not so cheap (for a student like me), isn’t it. 🙂

Remark: Beer price mistake, it should be 950 Yen

ค่าโง่โอนเงิน 1,260 เยน จดไว้กันลืม วันก่อนไปโอนเงินสำหรับค่าลงทะเบียนงานประชุม 5,000 Yen และก็ค่าประกันไฟไหม้ของบ้าน 20,000 เยน
เนื่องจากเป็นการลงทะเบียนข้ามธนาคาร ก็ต้องเสียค่าธรรมเนียม รายการละ 210 Yen เราก็ไปโอนที่เครื่องตามปกติ เครื่องที่ NHK มีภาษาอังกฤษด้วย
ไม่ต้องปวดหัวกับภาษาญี่ปุ่น แต่ดันไปซวยเรื่องอื่นแทน

เรื่องของเรื่องก็คือ ปกติเวลาโอนเงินที่เนี่ย พอเราใส่เลขบัญชีปลายทางปั๊บ มันก็จะขึ้นชื่อของบัญชีปลายทางมาโดยอัตโนมัติ ให้เราดูและก็ตอบว่า ใช่แล้วอันนี้แหละ
ทีนี้ไอ้ตอนที่ผมไปโอนนี่มันเย็นไปหรือยังไงไม่ทราบ มันไม่ขึ้น มันขึ้นมาให้เราพิมพ์ใส่เอง อ้าวฉิบหายละซิ ชื่อบัญชีสำหรับค่าประกันไฟไหม้ยาวเป็นวาเลย คันจิบางตัวก็อ่านไม่ออก
ก็เลยใส่แค่ย่อๆ ไปสั้นๆ ส่วนสำหรับค่าลงทะบียนงานประชุม ในเอกสารมันไม่บอกเลยด้วยซ้ำว่า บัญชีปลายทางชื่ออะไรมีแต่เลข ทำให้เรายิ่งเชื่อไปใหญ่ว่า ไม่ต้องเขียนก็ได้วะ
บัญชีปลายทาง เขาคงแค่เอาไว้ดูเล่นเฉยๆ จริงๆ แล้วแค่ตัวเลขก็พอ ก็โอนไปตามนั้น

วันรุ่งขึ้นก็มาเลยแต่เช้า โทรศัพท์จากธนาคาร บอกว่าเมื่อวานคุณไปโอนเงินใช่มั้ย ชื่อบัญชีปลายทางมันไม่ถูกต้อง ไม่สามารถโอนเงินได้ อ้าวเวรละตู เราก็บอกอ้าวแล้วให้ทำไง เขาบอกให้ไปที่เคาเตอร์ธนาคาร เลยขอให้โอนเรื่องไปที่ธนาคารแถวๆ บ้าน (คือขี้เกียจไป NHK อีก) แล้วก็ไป ก็ต้องไปกรอกแบบฟอร์มขอแก้ไขชื่อบัญชีปลายทาง และจ่ายค่าบริการ 630×2 = 1,260 เยน เสร็จแล้วก็คุยกับเขา เขาถามว่ามันไม่ขึ้นมาเหรออัตโนมัติ ชื่อบัญชีปลายทาง เราบอกมันไม่ขึ้น เขาว่าถ้ามันไม่ขึ้น ให้ไปที่เคาเตอร์ ถ้าไม่ทราบชื่อบัญชีปลายทางแบบถูกต้อง

หลังจากเคยไปด้อมๆ มองจากระยะไกลที่ Kawaguchi-ko มาหนึ่งครั้ง เมื่อกลางปีนี้

เมื่อวานนี้ก็ได้ไปปีนมาครับ ไปกับเพื่อนๆ 6 คน เป็นการปีนข้ามคืน คือนั่งรถบัสจากชินจูกุไป Kawaguchiko-gogome (2,600 Yen one-way) ไปถึงสี่ทุ่มก็ปีนไปเรื่อยๆ ถึงยอดตอนเช้า เขาไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกัน เหนื่อยสุดๆ แต่ก็สวยงามดี ขนาดอุตส่าห์ฟิตซ้อมเล่นกีฬาสัปดาห์ละหลายครั้งนะเนี่ย ค่อยๆ คลานขึ้นไป นึกว่าจะไม่ถึงซะแล้ว 🙂 บันทึกเวลาเป็นดังนี้ (เพื่อนชื่อ Hamasaki จดไว้)

08/24 19:50 leave Shinjuku

08/24 22:00 arrive Kawaguchi-ko gogome

08/24 22:22 start climbing

08/25 01:42 arrive at 8th station

08/25 02:48 arrive at Haku-un Sou (8th station)

08/25 05:00 sun rise!

08/25 05:53 reach the top of Mt. Fuji

08/24 07:00 start to walk down

08/25 10:45 back to Kawaguchi-ko gogome

เห็นข่าวที่ LWN อันนี้
LWN: The Grumpy Editor’s guide to graphical mail clients เลยนั่งอ่านดู เนื่องจาก E-mail client นับว่าเป็นซอฟต์แวร์ที่สำคัญ ต้องใช้ทุกวัน เลยดูซะหน่อยว่าเขา review แต่ละตัวยังไงบ้าง ก็น่าสนใจดี

ตอนนี้ใช้ kmail อยู่ ก็รู้สึกว่าไม่เลว ทั่วๆ ไปก็ดี ข้อดีก็คือ feature ที่ควรจะมีก็มีเกือบหมด filter, เรียง thread, ใช้งาน stable ดี ตอนนี้ ~/Mail ขนาด 1.7 GB ก็ไม่อืด, ผสมผสานกับ KDE ดี, อ่านเมล+พิมพ์ เมลภาษาไทย, ญี่ปุ่น, utf8 อะไรได้, ภาษาไทยก็ตัดคำได้ตอนเขียน mail, ในเวอร์ชั่นหน้าก็เห็นว่าจะ compose HTML message ได้

แต่มีปัญหาปวดใจอยู่สองสามอย่าง กล่าวคือ ทำให้มันเรียง thread แบบว่า thread ไหนที่มี post เข้ามาใหม่ ให้เอามาไว้ล่างๆ ทำบ่ได้ อ่านดู comment ก็เจอคนบ่นคล้ายๆ กัน และได้เห็นวิธีแก้หลายๆ อย่าง เช่น ใช้ Saved Search หรือทำ short-cut toggle key ระหว่าง thread กับ non-thread mode (อันนี้เจ๋ง) เลยแก้ปัญหาไปได้

ปัญหาอีกอย่างก็คือการ render ภาษาไทยผิด ในบาง message ที่มีสระวรรณยุกต์ไทยมาเป็น pattern บางแบบ ซึ่งคิดว่ามันคงเป็นปัญหาของ Qt หรือ kdelibs มากกว่าของ KMail เอง ก็ยังหาที่แก้ไม่เจออยู่ดี และมันไม่มีความสามารถแบบ “ลบเมลที่ POP server หลังจากที่เมลนั้นถูก pop มาที่เครื่องเราแล้ว xxx วัน” ซึ่งจะทำให้สะดวกสบายอย่างยิ่ง เวลาที่ pop mail จาก account เดียวไปหลายๆ เครื่อง และ สุดท้ายมันน่าจะมี search ที่ง่ายๆ และเร็วๆ หน่อย แบบช่องเดียว ขุดมาให้หมดจะเป็น subject หรือ body หรือ sender มีก็เอาขึ้นมา ไม่ต้อง specify มาก

แต่รวมแล้วๆ ยังพอทน ไม่เลวร้ายมาก พอดีเหลือบไปเห็น comment อันนี้ด้วย :-p ก็ใช้ต่อไปละกัน ใครมีตัวอื่นแนะนำบ้างไหม

First of all, I wonder why the author did test development versions of
most other clients but not of KMail. Anyway.

The current stable version (1.6.x) already has

– custom message actions (shortcuts can be assigned and they can be put on
the toolbar). For details see the comment of mmutz.

The upcoming version brings

– a quick search bar in the main window

– an anti-spam wizard to help the user setting up KMail for use with an
external spam filtering tool; including internal spam filtering is
nonsense because that we mean re-inventing the wheel (and there are
already loads of suitable wheels (SpamAssassin, bogofilter, …) out
there)

– basic HTML markup in the composer (font family, size, color, shape, text
alignment, lists), not supported are tables, embedded images or other more
advanced HTML features